اثربخشی کنترل کیفیت
سنجش اثربخشی کنترل کیفیت؛ آیا تغییر بازرس یا روش آزمون مفید بوده؟
بالارفتن تعداد مردودی‌ها همیشه خبر بدی نیست؛ شاید کنترل دقیق‌تر شده باشد. پایین‌آمدن آن هم لزوماً بهبود تولید را ثابت نمی‌کند. برای بررسی اثر تغییر نفرات کنترل کیفیت یا روش آزمون، باید نتیجه کنترل را کنار مشکلات پس از تحویل و شرایط تولید بخوانیم.
کشف بیشتر عیب را از تولید بیشتر عیب جدا کنید
فرض کنید پس از آموزش بازرس، موارد نامنطبق بیشتری پیش از تحویل پیدا می‌شوند. ممکن است تولید واقعاً مشکل بیشتری داشته باشد، یا روش کنترل بهتر شده و عیب‌های قبلاً نادیده‌مانده را آشکار کند. برای جداکردن این دو احتمال، نوع ایراد، مرحله کشف و وضعیت محصولات پس از تحویل را کنار هم بررسی کنید. درصد قبولی بالا بدون این زمینه، معیار کاملی برای اثربخشی کنترل نیست.
گزارش کیفیت ساخت TraceFlow، نتایج کنترل، منشأ ثبت‌شده عیب و موارد نیازمند پیگیری را نشان می‌دهد. گزارش شکایت هم به نتایج کنترل و مسئول مربوط در سابقه محصول متصل است. این دو مسیر برای بازبینی کار کنترل کیفیت مفیدند؛ اما هیچ‌کدام به‌تنهایی ثابت نمی‌کنند یک فرد بهتر یا ضعیف‌تر است. باید بدانیم چه چیزی با چه معیار و در چه شرایطی بررسی شده است.
پیش از مقایسه، زمان تغییر و مبنای داده را مشخص کنید
تاریخ شروع روش تازه، مسئول اجرا و محصولات مشمول را در بررسی معلوم کنید. اگر بازرس عوض شده ولی هم‌زمان ابزار اندازه‌گیری، حدود پذیرش و تأمین‌کننده نیز تغییر کرده‌اند، مقایسه صرفِ دو نفر پاسخ روشنی نمی‌دهد. تا حد امکان گروه‌هایی با محصول، نسخه ساخت و آزمون مشابه انتخاب کنید و اختلاف‌های باقی‌مانده را در نتیجه بنویسید.
گزارش کیفیت ساخت بر اساس تاریخ کنترل و گزارش گارانتی بر اساس تاریخ فروش فیلتر می‌شوند؛ بنابراین یک بازه تقویمی یکسان الزاماً به همان محصولات اشاره نمی‌کند. برای مقایسه قبل و بعد، سریال‌ها یا لات‌های موردنظر و زمان آزمون و فروش آن‌ها را مشخص کنید. وقتی اتصال این داده‌ها کامل نیست، محدودیت را صریح بگویید و از ساختن درصد ظاهراً دقیق خودداری کنید.
- تغییر مشخص، تاریخ اجرا و گروه محصول معلوم باشد.
- نسخه روش آزمون و حدود پذیرش قابل مقایسه باشد.
- آزمون اولیه از آزمون تکراری پس از اصلاح جدا شود.
- زمان کارکرد و فرصت ثبت خدمات در دو گروه بررسی شود.
مثال آموزشی؛ افزایش مردودی همراه با کاهش مسئله پس از تحویل
در یک مثال فرضی، دو گروه صدتایی از یک محصول با شرایط قابل مقایسه بررسی می‌شوند. در گروه اول ۴ محصول پیش از تحویل به اصلاح برمی‌گردند و پس از تحویل ۶ محصول با همان نوع ایراد ثبت می‌شوند. در گروه دوم، پس از بازبینی آزمون، ۹ مورد پیش از تحویل شناسایی می‌شود و ۲ محصول بعد از تحویل با آن ایراد برمی‌گردند. تعداد تحویل و فرصت پیگیری هر دو گروه یکسان فرض شده است.
این الگو با کشف بهتر پیش از تحویل سازگار است، اما دلیل قطعی موفقیت تغییر نیست. باید کنترل کنیم که کیفیت مواد، پیچیدگی کار و شیوه ثبت شکایت تفاوت مهمی نداشته باشند. همچنین مشکلِ پیدا‌شده باید واقعاً اصلاح و نتیجه آزمون دوباره ثبت شود؛ صرف بالارفتن عدد مردودی، برای مشتری ارزشی ایجاد نمی‌کند. جدول زیر روش فکرکردن را نشان می‌دهد، نه نتیجه به‌دست‌آمده از یک مشتری واقعی.
| گروه | موارد شناسایی‌شده پیش از تحویل | محصول با همان ایراد پس از تحویل | برداشت اولیه |
|---|---|---|---|
| پیش از تغییر | ۴ | ۶ | نیاز به بازبینی پوشش آزمون |
| پس از تغییر | ۹ | ۲ | سازگار با کشف بهتر؛ نیازمند بررسی سایر عوامل |
برای بررسی عملکرد مسئول کنترل، خود سابقه آزمون را بخوانید
در گزارش ردیابی شکایت، نتیجه آزمون، مقدار ثبت‌شده، حدود مجاز و مسئول کنترل قابل مشاهده‌اند. اگر محصول با نتیجه قبولی بعداً مشکل پیدا کرده، بپرسید آیا همان ویژگی آزموده شده بود؟ آیا مشکل در شرایط دیگری رخ می‌دهد؟ آیا ابزار و روش برای تشخیص آن مناسب بوده‌اند؟ این پرسش‌ها کمک می‌کنند نقص اجرا از نقص روش و تغییر شرایط استفاده جدا شود.
بیشتربودن ایرادهای کشف‌شده توسط یک بازرس می‌تواند نشانه دقت بالاتر باشد، نه الزاماً کیفیت پایین‌تر کار او. در طرف مقابل، نبود هیچ مردودی در حجم کم یا در آزمونی که مشکل را پوشش نمی‌دهد، نشانه کفایت کنترل نیست. تصمیم درباره آموزش یا جابه‌جایی افراد باید بر شواهد مرتبط با نقش خودشان و بررسی مسئول فنی متکی باشد، نه بر یک رتبه‌بندی از درصد قبولی.
گارانتی و شکایت، بازخورد کنترل پیش از تحویل هستند
پس از اجرای تغییر، فقط گزارش داخل کارخانه را نبینید. محصول‌های دارای تعمیر در گارانتی، مراجعه تکراری و نوع شکایت‌های همان گروه را مرور کنید. کاهش شکایت وقتی قابل تفسیرتر است که تعداد تحویل، مدت استفاده و شیوه ثبت ثابت مانده باشند. نبود شکایت ثبت‌شده نیز با اثبات نبود خرابی برابر نیست؛ ممکن است فرصت کارکرد یا دریافت بازخورد هنوز کافی نباشد.
در این مقاله، کنار هم گذاشتن گزارش‌ها یک روش مدیریتی برای تحلیل است. ادعا نمی‌شود نرم‌افزار به‌طور خودکار اثربخشی تغییر بازرس، اثر مستقل تأمین‌کننده یا رابطه علت و معلولی را محاسبه می‌کند. اگر برای تحلیل به اطلاعات دیگری نیاز دارید، ابتدا وجود و کیفیت همان داده‌ها را بررسی کنید؛ خروجی آماده هر گزارش را فقط در حدود معنای واقعی آن به کار ببرید.
چک‌لیست جلسه بازبینی اثربخشی کنترل کیفیت
جلسه را با یک سؤال محدود شروع کنید؛ مثلاً «آیا روش تازه آزمون نشتی، همین نوع برگشت را کمتر کرده است؟» سپس گروه محصول، شواهد کنترل و سوابق پس از تحویل را مرور کنید. نتیجه ممکن است تأیید اولیه اثر، نیاز به زمان بیشتر یا ضرورت بازنگری روش باشد. نداشتن داده کافی هم یک نتیجه معتبر است و باید به برنامه تکمیل داده منتهی شود.
برای تصمیم بعدی، مشخص کنید کدام فرضیه بررسی شده و چه چیزی هنوز نامعلوم است. اگر آموزش لازم است، موضوع و معیار ارزیابی بعدی روشن باشد. اگر مشکل از قطعه است، پیگیری را به خرید و تأمین‌کننده وصل کنید. این چرخه، گزارش را از یک صفحه آمار به ابزاری برای اصلاح روش و جلوگیری از تکرار نارضایتی تبدیل می‌کند.
- یک نوع ایراد و یک گروه محصول مشخص انتخاب کنید.
- نتایج کنترل و سوابق شکایت همان گروه را کنار هم بگذارید.
- تغییرهای هم‌زمان و محدودیت داده را ثبت کنید.
- اقدام بعدی، مسئول پیگیری و زمان بازبینی را تعیین کنید.