ارزیابی تأمین‌کنندگان
ارزیابی تأمین‌کنندگان؛ از کیفیت ورودی تا خرابی محصول
تأمین‌کننده ارزان‌تر الزاماً انتخاب کم‌هزینه‌تری نیست. اگر قطعات او باعث دوباره‌کاری یا مراجعه مشتری شوند، باید این سابقه هم در تصمیم خرید دیده شود. با کنار هم گذاشتن کیفیت ورودی، ارزیابی دوره‌ای و مسیر مصرف بچ‌ها، مقایسه تأمین‌کنندگان دقیق‌تر می‌شود.
برای ارزیابی تأمین‌کننده فقط به قیمت و امتیاز نهایی نگاه نکنید
قیمت خرید تنها بخشی از تصمیم تأمین است. کیفیت اقلام، تعهد به زمان و مقدار تحویل، پاسخ‌گویی به عدم انطباق، بسته‌بندی و مدارک همراه کالا نیز اهمیت دارند. در تصویر ارزیابی دوره‌ای تأمین‌کنندگان TraceFlow، همین محورهای ارزیابی و سوابق امتیازها دیده می‌شود. کنار امتیاز نهایی، توضیح ارزیابی و سابقه دوره‌های قبل را بخوانید تا عدد از زمینه واقعی خود جدا نشود.
مثلاً یک امتیاز کلی مناسب نباید مشکل تکرارشونده در یک قطعه حساس را پنهان کند. برعکس، یک محموله نامنطبق هم برای قضاوت درباره تمام همکاری کافی نیست. مسئله را در سطح کالای مشخص و گروه ورودی بررسی کنید. در نام‌گذاری TraceFlow، این گروه با بچ نامبر پیگیری می‌شود؛ لات نامبر برای گروه محصول نهایی و سریال برای محصول تکی است.
کیفیت ورودی را با مقدار و واحد مشترک مقایسه کنید
برای مقایسه دو تأمین‌کننده، ابتدا یک کالای هم‌مشخصات را انتخاب کنید. تعداد اقلام ردشده بدون مقدار بررسی‌شده معنی روشنی ندارد. اگر یک تأمین‌کننده هزار قطعه و دیگری صد قطعه تحویل داده است، تعداد خام عدم انطباق‌ها مقایسه منصفانه‌ای نیست. نرخ را همراه تعداد، واحد و روش کنترل بخوانید؛ نتیجه نمونه‌برداری از چند قطعه را هم به‌جای کنترل تک‌تک تمام محموله معرفی نکنید.
وضعیت‌های کالای ورودی را بدون تعریف سازمان با هم جمع نکنید. برای مثال، پذیرفته‌شدن پس از اصلاح با پذیرش اولیه یکی نیست و مرجوعی باید تعیین تکلیف روشن داشته باشد. در این مقاله، مثال محاسباتی فقط دو گروه نهایی قبول و رد دارد. برای تحلیل سوابق واقعی، ابتدا تعریف وضعیت‌های جاری و مبنای درصد گزارش را مشخص کنید.
مثال آموزشی؛ مقایسه دو منبع تأمین برای یک قطعه
فرض کنید از دو تأمین‌کننده، هرکدام هزار اتصال هم‌مشخصات دریافت شده و همه قطعات با معیار یکسان کنترل شده‌اند. از منبع الف ۹۴۰ و از منبع ب ۹۸۰ قطعه پذیرفته شده است. نسبت پذیرش به‌ترتیب ۹۴ و ۹۸ درصد است. این مثال فرضی، اختلاف کیفیت ورودی همین دو گروه را نشان می‌دهد؛ هنوز درباره عملکرد محصول در دست مشتری چیزی ثابت نمی‌کند.
برای تصمیم خرید، هزینه اصلاح یا مرجوعی، توقف ایجادشده و امکان تأمین پایدار را هم بررسی کنید. این هزینه‌ها باید از سوابق واقعی به دست آیند، نه از یک ضریب دلخواه. اگر قطعات ب در کاربرد طولانی‌مدت هنوز سابقه کافی ندارند، پذیرش بهتر در ورودی را به معنی رفع قطعی مشکل محصول نهایی ندانید.
در نمایشگر کوچک، جدول را به چپ و راست بکشید.
| منبع تأمین | تعداد بررسی‌شده | پذیرفته‌شده | ردشده | نسبت پذیرش |
|---|---|---|---|---|
| الف | ۱۰۰۰ | ۹۴۰ | ۶۰ | ۹۴٪ |
| ب | ۱۰۰۰ | ۹۸۰ | ۲۰ | ۹۸٪ |
ببینید مواد هر تأمین‌کننده در کدام محصولات مصرف شده‌اند
ممکن است قطعه در ورود قبول شود ولی ایراد آن پس از مونتاژ یا چند هفته کارکرد آشکار شود. گزارش سوابق تأمین‌کننده TraceFlow، ورودی‌ها و بچ‌ها، مقدار مصرف، موجودی باقی‌مانده و محصولات مرتبط را کنار هم نشان می‌دهد. از این مسیر می‌توانید بفهمید کدام محصولات از مواد یک منبع استفاده کرده‌اند و برای بررسی شکایت به سابقه همان محصول برسید.
محصول مرتبط با یک بچ، الزاماً محصول معیوب نیست. فهرست ردیابی دامنه بررسی را مشخص می‌کند. برای نمونه، اگر چند پمپ نشتی دارند، بچ آب‌بندی مصرف‌شده را با سریال‌ها و نتایج آزمون مقایسه کنید. در تولید تیراژی مثل شوینده یا چسب نیز همین ارتباط باید در سطح لات محصول نهایی و گروه ماده ورودی خوانده شود، نه فقط نام کالا.
بعد از تغییر تأمین‌کننده، چه چیزی را دوباره بررسی کنیم؟
برای بررسی اثر تغییر، گروه‌های قبل و بعد را با محصول، نسخه طراحی و معیار کنترل یکسان تا حد امکان مقایسه کنید. زمان کارکرد محصول هم مهم است: گروهی که شش ماه از تحویلش گذشته، فرصت بیشتری برای ثبت تعمیر داشته تا گروهی که هفته پیش تحویل شده است. اگر هم‌زمان تأمین‌کننده، اپراتور و روش آزمون عوض شده‌اند، کاهش شکایت را نمی‌توان بی‌درنگ به یکی از آن‌ها نسبت داد.
کد بچ‌های منبع جدید، تاریخ اولین مصرف و محصول‌های ساخته‌شده را مشخص کنید. سپس کیفیت ورودی، دوباره‌کاری و سابقه خدمات همان گروه‌ها را مرور کنید. این یک روش بررسی با اتکا به چند گزارش است؛ وجود آن به معنی ارائه تحلیل خودکار علت و معلول یا یک گزارش آماده مقایسه همه تغییرات در نرم‌افزار نیست.
- مشخصات قطعه و معیار پذیرش قبل و بعد معلوم باشد.
- بچ‌های هر منبع به محصولات مصرف‌کننده متصل باشند.
- مدت کارکرد و تعداد محصولات مقایسه‌شده در نظر گرفته شود.
- تغییر هم‌زمان افراد، طراحی و روش کنترل ثبت و در تحلیل لحاظ شود.
چه زمانی اصلاح همکاری، خرید محدود یا تغییر منبع مطرح می‌شود؟
اگر مشکل به یک گروه ورودی محدود است، شاید پیگیری همان گروه و اقدام اصلاحی تأمین‌کننده پاسخ مناسب‌تری از قطع کامل همکاری باشد. اگر عدم انطباق در چند دوره تکرار شده و پاسخ مؤثری دریافت نمی‌شود، بررسی منبع جایگزین جدی‌تر می‌شود. تصمیم باید با الزامات خرید و کیفیت مجموعه سازگار باشد و نتیجه بررسی فنی کنار ارزیابی بازرگانی بماند.
در جلسه مشترک خرید، تولید و کیفیت، به‌جای عبارت کلی «این تأمین‌کننده بد است»، کالای مورد بحث، بچ‌های درگیر، محصولات مرتبط، شواهد و اقدام مورد انتظار را مشخص کنید. گزارش‌های TraceFlow به این گفت‌وگو سابقه می‌دهند؛ انتخاب نهایی به حساسیت کاربرد، کیفیت شواهد و نتیجه پیگیری وابسته است. همین رویکرد کمک می‌کند صرفه‌جویی ظاهری خرید، به دوباره‌کاری و نارضایتی مشتری تبدیل نشود.